Vandaag ben ik, zuster Sandrilla jarig vandaag, hieperdepiep hoera!!! 55 jaar ben ik geworden en lenig dat ik nog ben….!!! Zonder moeite legt ze haar benen in haar nek, dat doet niemand me na. 

Op 14 september (de dag voor Prinsjesdag) had Theo, onze directeur, wat ‘leuks’ bedacht. Alle kinderen waren die dag vrij en wij ook………..dachten we. Nee hoor………om 12.00 u. moesten alle collega’s verzamelen bij het (tijdelijke) gebouw in de Nieuwersluisstraat en per bus gingen we dan naar het Westland. Iedereen de ‘smoor’ in………………GEEN vrije dag dus!! We hebben met z’n allen lopen mopperen waar hij die ‘ongein’ nou weer vandaan haalde, niemand had er zin in enz. enz. Afijn, de 14e. waren we, op 1 collega na, allemaal op de afgesproken plaats en kwam er tot onze verbazing een luxe touringcar met leren banken en tafeltjes!! Zoiets als waar de ‘Royal family’ zich wel eens in verplaatst. We reden richting de Lier waar de ‘lol’ zou beginnen. Nou……..die begon al ietsje eerder, toen de chauffeur verkeerd reed en op een super smal weggetje achteruit terug moest (en dat vlak langs het water aan beide kanten van de bus)!! Hij begreep er niets van…. ….de Tom Tom zei dat het daar was! Nee dus…….we moesten 1 afslag verder. We kwamen bij een enorme kas (zie je veel in het Westland) gevuld met……………allerlei oude brommers (je zou planten verwachten, he?). De bedoeling was dat iedereen zich verkleedde in een super oude jas, een stupide helm uitzocht en vervolgens kregen we ‘Solex-les’. Daarna zouden we, onder deskundige begeleiding, het Westland door gaan karren, ieder op z’n ‘eigen’ Solex. Twee van mijn collega’s en ik-zelf hadden geen rijbewijs of brommercertificaat, maar wij mochten mee op de begeleidende karretjes. In de bus was de lol dus al begonnen en dat werd alleen maar meer!! We gingen eerst 3 kwartier Solexen, daarna zouden we stoppen, daarna weer 3 kwartier met een stop en dan terug richting kas waar we een Grieks buffet zouden krijgen. Na 10 minuten rijden gaf een ietwat groen uitziende Olga het op……….ze durfde ECHT niet verder. Zij werd bij Michael en mij op het karretje ‘gepropt’……….paste net!! Ik zou foto’s van het hele ‘gebeuren’ maken………nou het was ZO leuk……… ik bleef fotograferen en had uiteindelijk 115 foto’s. De eerste stop was bij ‘Vlietzicht’………een terechte naam, want je had inderdaad een mooi uitzicht op de Vliet. Het ‘stikte’ daar van de musjes die volop meehielpen met appeltaart-eten! Daarna reden we verder en kreeg de een na de ander een Solex-probleempje. Die van Siets gaf er de brui aan en zij kreeg een vervangende. Daarna Yolanda……..de Solex reed wel maar niet harder dan een km. of 5……….het volgende ‘slachtoffer’ was Theo zelf……..ook zijn Solex ‘had er niet zo’n zin’ meer in, maar dat kon verholpen worden. En de laatste was Diana………die ook een andere Solex mocht ‘bestijgen’. De tweede stop was bij een soort minicamping waar we ook heerlijk buiten gezeten hebben. En inmiddels zat de stemming er zo geweldig goed in, dat we onze eerdere mening ECHT bij moesten stellen!! Tj onge, jonge wat hebben we gelachen. Vervolgens gingen we terug richting de kas om daar wat (sterkers) te gaan drinken en aansluitend te eten. Je kon je er prima vermaken door: oude brommers te bekijken, er kon gesjoeld, gedart en getafeltennist worden of je kon lekker nakletsen aan een tafeltje. Er stonden 2 (tot de nok toe gevulde) koelkasten en je nemen wat je wilde…..fris, pils, wijn, er was zelfs ouzo. Daarna werden er grote schalen Grieks eten neergezet en kon je ook weer zelf kiezen/pakken wat je wilde. Super lekker!! Na het ijsdessert werden we weer opgehaald met dezelfde luxe bus. De Tom Tom wist nu feilloos de bestemming te vinden!! De terugrit was 1 grote lachbui…..vooral achterin de bus. De ene zotte opmerking na de andere zodat we af en toe zaten te huilen (van het lachen)!! Om kwart over 8 waren we weer bij school terug en iedereen was het erover eens, dat dit het leukste teamuitje ooit was geweest. Dus…..het idee van Theo was wel degelijk een enorm succes en voor herhaling vatbaar!

Dat had ik dus……………een paar avonden geleden vlak voordat  (gelukkig VOOR) ik het licht in de slaapkamer uit wilde doen. Uit mijn ooghoeken meende ik iets te zien bewegen op de rand van mijn bed. Toen ik ietsje beter keek, stond ik ‘sneller dan het licht’ aan de andere kant van het bed!!! Er liep inderdaad iets groots van zo’n 2 cm. met 6 flinke poten en een beetje driehoekige kop. ‘t Was geen spin en volgens mij ook geen kever…….maar toch………. een vreselijke engerd! Ik speerde richting slippers, heb er een gegrepen, ben naar het monster toe geraced en heb in jaren niet zo’n onzettend harde mep gegeven. Voor alle zekerheid heb er nog 2 als ‘toegift’ gegeven. Daarna zijn de stoffelijke resten in de stofzuiger verdwenen. Hopelijk laat-ie geen weduwe of kinderen achter, die plannen hebben om ook eens langs te komen. Ik verbaas me eigenlijk over de snelheid die ik ontwikkelde op mijn ‘ouwe’ dag. Hoewel………als er weer zoiets engs langs komt betwijf el ik het of ik ECHT oud word……….hier schrik je je een hartverzakking van!!!!!!!!

Op 16 juni was het (helaas) weer tijd om Spanje te ‘verruilen’ voor Nederland. Om 3 uur moesten we op het vliegveld zijn. Wij waren op tijd, maar Spanjaarden zijn niet zo stipt, dus pas om 10 voor half 4 ging de incheck-balie open. Na het ‘incident’ met de klemmende deur, gingen we naar boven naar de douane. Na nog even gezwaaid te hebben gingen Ernst en Gert terug naar de auto en ik ging, na grondig gefouilleerd te zijn, richting de gates. Op het scherm stond nog niet bij welke gate ik moest zijn, dus………tijd om te shoppen! Er waren daar best veel winkeltjes………….echter de meeste verkochten hetzelfde. Wel ontdekte ik dat de prijzen nogal verschilden, in de ene winkel kostte een fles Sangia nog geen 4 euro, in een andere betaalde je voor precies dezelfde ruim 7 euro. Dus sloeg de ‘Hollandse krenterigheid’ toe en ben ik eerst overal gaan kijken en daarna pas gaan kopen. En………. daarna realiseerde ik me, dat ik wel alles zelf mee moest ‘sjouwen’ in mijn handbagage. Om half 5 stond er op het scherm dat ik bij gate 7 moest zijn. Gelukkig niet ver lopen en daar ben ik toen maar vast gaan zitten omdat we om 10 over 5 zouden vertrekken. Bij de balie hadden ze alle tijd……..zo ook hier! Op de vertrektijd zaten we nog braaf te wachten in de hal. Na een minuut of 10 (wat veeeeeeeeeeeel langer leek, maar da’s altijd als je zit te wachten) mochten we het vliegtuig in. Meteen mijn gele oordopjes maar in gedaan, om oorpijn-vrij op te stijgen. Je zit voor joker met van die gele ‘koeienmerken’ in je oren, maar liever dat dan oorpijn. Nu zat ik op rij 6 vlak voor een motor en een vleugel, maar ik kon gelukkig wel fotogaferen. Om 5 over half 6 reden we richting startbaan en een paar minuten later zag je Alicante in de diepte liggen. Boven Spanje hing wat bewolking, maar na de Pyreneeen werd het al helder. Boven Frankrijk hingen wat schapewolkjes en naarmate we dichter bij Nederland kwamen werd het steeds helderder. Een min-puntje was een mo eder met een krijsend kind……….allemachtig, die kon er wat van, zeg!!!!!!! Je zal zoiets treffen op een (veel) langere reis. Of de piloot harder heeft gevlogen dan de toestane snelheid, of dat we een behoorlijke wind mee hadden……….ik weet het niet. In elk geval landden we om half 8 op Rotterdam Airport, waar mijn moeder ‘zwaai-klaar’ stond. Toen ik in de aankomsthal kwam, draaide de lopende band al en 5 minuten later had ik mijn koffer te pakken. En rond 10 over 8 waren m’n moeder en ik al weer hier. Een super vlotte terugreis, dus!!  Het waren ‘maar’ 6 dagen………… het leek veel langer!!!

Ernst en Gert……….als jullie dit lezen………nogmaals enorm bedankt voor dit fantastische cadeau!! Ik heb genoten!!!!!!!!!!!!!!

Het huis wat ze gehuurd hadden lag in the ‘middle of nowhere’. Eerst een steil onverhard smal en bochtig weggetje afrijden (de 1e. keer zat ik met mijn ogen dicht, hoor!!) en dan was je er. Hun huis telde 2 slaapkamers, een badkamer en een giga grote huiskamer met een open keuken.Naast het huis stond de studio oftewel casita (mijn huisje), met een grote kamer, die diende als slaapkamer met 2 bedden, een keukengedeelte en een badkamer met douche en toilet. Iedere avond zat er tegen de muur (bijna tegen het plafond) een piepklein salamandertje. Later hoorde ik, dat het een Moorse Gekko was (zo zie je maar……..soort zoekt soort) We zijn naar Murcia, Agost, Novelda, Alicante, Ontinyent, Guadalest, Calpe en Elche geweest. Gek, he………dat je dan zo veel foto’s maakt?? In Murcia hebben we ons een slag in de rondte gezocht naar een parkeerplek. Zeker een uur rondjes gereden, maar uiteindelijk vonden we in een achterafstraatje een parkeergarage waar nog plaats was. Komen w e bij de kathedraal…………..staat-ie (bijna) helemaal in de steigers. Gelukkig de voorkant niet!! De volgende dag voor niks naar Agost gereden, daar kon je pottenbakkerijen vinden. Nou, die waren kennelijk zo goed verstopt dat wij ze niet hebben gevonden. Dus na een half uur rond gereden te hebben zijn we door gegaan naar Novelda. We vonden er een heel oud kerkje en overal rondom het kerkje waren ze met werkzaamheden bezig. Een stof!!!!!!!!!!!!!!! Van daar uit door naar Alicante……….een grote stad met heel veel flats. Eerst naar de boulevard gelopen en op een terrasje wat gedronken. Heerlijk was ‘t daar………….wel warm, maar er stond veel wind. En toen………boodschappen doen! In een winkel die zo idioot groot was, dat je elkaar met gemak kwijt zou kunnen raken. Echt immens! De dag erop naar Otinyent, een heel klein plaatsje met een prachtig kerkje. Kennelijk had de plaatselijke beiaardier er zin in die dag, want de klok bleef luiden. Om 12.00 u. be gon er een klok dwars doorheen 12 keer te slaan (liep dus op tijd). Een hoop ‘zondags-lawaai’ dus, maar toch erg grappig om te horen. Daarna zijn we door gereden naar een natuurpark. We hadden er zo’n 30/40 km. op zitten…………toen de weg opeens ophield! Dan sta je gek te kijken………..!! Er stond niets aangegeven, maar er was gewoon ineens geen asfalt meer. En daar stond wel een klein bord dat doorrrijden verboden was. Er was dus maar 1 oplossing……….inderdaad, dezelfde weg terug rijden en via een andere route naar het natuurpark. Heel mooi en groen en ineens, zo maar in ‘het niks’ stond er een immens groot (pas gebouwd) huis en liepen er op een veld paarden te grazen. Wel omheind, hoor….dat veld. En een grote woest blaffende hond die ‘toezicht’ hield……….verder niemand te bekennen. Op maandag zijn we we naar Guadalest geweest………….heel toeristisch, maar om deze tijd van het jaar was het er goed te doen. (In het hoogseizoen werd het afger aden omdat het er veel te druk zou zijn) Er was een smal straatje met allerlei souvenirwinkeltjes en dan een flinke trap naar boven………richting ruine. Ook zat er zo’n levend beeld, in een soort witte trouwjurk en elke keer als ze geld in haar bakje kreeg, maakte ze bepaalde bewegingen. Ze had daar kennelijk een prima plek, want heel veel mensen gooiden geld in het busje (of deden alsof ?) Daarna door naar Calpe, een vrij kleine badplaats met een schiereiland (een grote rots), waar we heerlijk gelunchd hebben. En toen was het alweer dinsdag………mijn vertrekdag. ‘s Morgens zijn we naar Elche gegaan………..de palmenstad. Er zou daar een groot park zijn met allemaal palmen. Was er ook……….maar erg klein! Toen via de basiliek en wat winkeltjes terug naar huis. Om half 2 ben ik me maar om gaan kleden (pffffffffff……………een lange broek met die warmte!!!) en om 3 uur waren we in Alicante op het vliegveld. Daar hebben ze hele ‘leuke’ deuren. Mijn broer en ik r ookten nog even buiten, maar omdat het waaide ging mijn aansteker telkens uit. Dus ik dacht slim te wezen en ging even in zo’n deuropening staan……….in de veronderstelling dat zo’n deur net zo werkte als die in  Nederland en dus automatisch weer open zou gaan. Nee dus, Spaanse deuren gaan gewoon dicht dus zat ik even klem. En zoiets vindt mijn broer dus leuk, he? Een vette grijns (ont-)sierde z’n gezicht. En da’s dan arts……plaats dat-ie me te hulp schiet !!!!!!! Toen via de douane naar de gates. Er waren daar veel winkeltjes, dus heb ik me niet verveeld. Om 17.10 u. zouden we vertrekken, maar om die tijd gingen we het vliegtuig pas in. Om 17. 35 u. gingen we de lucht in en werder gezegd dat de vlucht 2 uur en 10 minuten zou duren. Nou……..kennelijk hadden we wind mee want om iets voor half 8 landden we op Rotterdam Airport. Nu wat foto’s van de verschillende plaatsen die we gezien hebben en van de week de foto’s van de reis terug. Wat kun je toch veel doen in 6 dagen,he? Achteraf leek het veeeeeel langer!!!!! Groetjes, San.

Deze scholekster komt al jaren kaas uit mijn hand eten bij mij in de tuin, midden in de stad.  Waarom hij mij en mijn tuin heeft uitgekozen…..geen idee! Goeie smaak, misschien? Het is begonnen met stukjes kaas op de schuur gooien, dan nam hij dat mee en at het ergens anders op. Later bleef hij op de schuur zitten, tijdens de maaltijd. En weer later vloog hij naar beneden, de tuin in. Toen ben ik gaan proberen om ‘m uit mijn hand te laten eten en dat plezier gunde hij me dus wel. Meestal verschijnt hij in april/mei en is dan in augustus weer verdwenen. Dit jaar verliep het ietsje anders………..hij verscheen wel weer, kwam meteen in de tuin en at uit m’n hand. Totdat ik voor 6 dagen naar Spanje verdween. Bij thuiskomst is hij 3 dagen (boos???) wegebleven. Ruim een week later was ik er, vanwege een korte ziekenhuisopname, weer 2 dagen niet. Dit keer liet hij zich 2 dagen niet zien. De 3e. avond ……….jawel………’meneer’ zat toch weer op de schuur.. …….maar…….durfde amper naar beneden te vliegen. Hij liep nerveus heen en weer, twijfelde een paar keer en vloog toen weg. Dat gebeurde 2 avonden…….toen besloot hij om toch de tuin maar in te vliegen. Maar……..qua gedrag ken ik ‘m niet meer terug………..hij was heel schichtig, trok de kaas uit m’n hand en wist niet hoe snel hij zich uit de voeten (vleugels) moest maken. Toen hij gisteravond weer kwam, viel het me ineens op, dat-ie er niet erg gezond meer uit ziet. Z’n nek heeft een vreemde kalende plek en ook op z’n zwarte bef zitten grijze vlekjes. Heel typisch!!! Nu maar duimen dat hij niet ziek is of zo en toch nog blijft komen. Ik zou z’n bezoekjes anders toch wel heel erg missen! Groetjes, Sandra.